Ηoot Ηoot Ηooray !

Τελευταία κάτι έχω πάθει με την τσόχα...Σαν παλιός έρωτας που ξαναφουντώνει! Ήταν να μην αρχίσω να βγάζω δικά μου πατρόν. Μέχρι τώρα φοβόμουν αλλά μετά τις γατούλες της προηγούμενης ανάρτηση πήρα φόρα! Τα σημερινά σχέδια δεν είναι και ιδιαίτερα δύσκολα είναι η αλήθεια. Ακόμα και ένα παιδάκι ζωγραφίζει ένα παγωτό ξυλάκι. Όσο για τις κουκουβαγίτσες είναι πιο απλές απο τις άλλες που είχα φτιάξει αλλά νομίζω πως είναι πιο χαριτωμένες τι λέτε?

Τα συγκεκριμένα στολιδάκια είναι επίπεδα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν διακοσμητικά σε διάφορες κατασκευές απο κοκκαλάκια μέχρι κάρτες! Οι διαστάσεις τους είναι αρκετά μικρή και αυτό είναι νομίζω που τα κάνει τόσο χαριτωμένα αλλά και δύσκολα στην κατασκευή...

Αυτά βέβαια θα "πετάξουν" αύριο για μια καινούρια ταλαντούχα φίλη που με παρότρυνε να ξανασχοληθώ με την τσόχα σαν ένα μικρό ευχαριστώ για τις συμβουλές της!

Καλή Τσικνοπέμπτη σε όλους!
υγ1: Κέλλυ μου ελπίζω να σου αρέσουν ;)
υγ2: Νομίζω πως πιο σύντομη ανάρτηση δεν πρέπει να έχω κάνει...κάποιος φούρνος μάλλον θα γκρεμίστηκε!
υγ3: Σας ευχαριστώ για τα καλά σας σχόλια στην προηγούμενη ανάρτηση...με κάνετε και κοκκινίζω !

Puccarina's Felt Kittens

Εδώ και πολύ καιρό ήθελα να φτιάξω ένα χειροποιήτο δωράκι για να ανταποδώσω μια ευγενική χειρονομία. Έσπασα το κεφάλι μου κυριολεκτικά για να είναι κάτι όμορφο χρηστικό. Το μόνο που γνωρίζα για τον παραλήπτη του μικρού αυτού δώρου, εκτός απο το ότι έχει μεγάλη καρδία και ταλέντο, ήταν πως αγαπάει ιδιαίτερα τις γατούλες μιας και έχει 3 αν δεν κάνω λάθος. Σκέφτηκα λοιπόν να φτιάξω τσόχινες γατούλες, τι πιο ταιριαστό χώρια που μια άλλη ιντερνετική φίλη με έπεισε πως η τσόχα είναι το υλικό που μου πάει περισσότερο. Όργωσα κυριολεκτικά το ίντερνετ για μέρες για να βρώ πατρόν αλλά δυστυχώς δεν βρήκα τίποτα που να μου αρέσει αρκετά και απογοητεύτηκα. Πάνω που είχα πάρει απόφαση πως μάλλον γατούλες δεν θα έφτιαχνα τόλμησα για πρώτη φορά να βγάλω δικό μου πατρόν! Ιδού οι απόπειρες:

Έτσι μετά απο αρκετή ώρα και πολλές λερωμένες σελίδες Α4 κατέληξα στο εξής τελικό σχέδιο:

Το μόνο που έμενε ήταν να δοκιμάσω αν το πατρόν θα πετύχαινε...Παραδόξως δούλεψε μια χαρά έτσι προέκυψαν τα Puccarina's Kittens που σας παρουσίαζω με καμάρι:

Δευτέρα πρωί πρωί οι γατούλες πάνε ταχυδρομείο για να φτάσουν στα χέρια του παραλήπτη τους το συντομότερο! Η ανυπομονησία μου δεν μου επέτρεψε να περιμένω να φτάσουν πρώτα και μετά να κάνω την ανάρτηση αλλά μιας και η παραλήπτρια είναι και εκείνη Τοξοτάκι είμαι σίγουρη πως θα με καταλάβει...

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους meow!
υγ1: Νατάσα μου και πάλι σε ευχαριστώ για την ευγενική χειρονομία σου ελπίζω να γατάκια να σου αρέσουν...Τα γέμισα με αποξηραμένη λεβάντα για να τα κρεμάσεις στην ντουλάπα σου και να διώχνουν το σκόρο χιχι (εκεί κολάει μάλλον το "χρηστικό")
υγ2: Άλεξ πως βρίσκεις την φωτογράφιση??? Αν και αυτές οι φωτό δεν είναι καλές θα πηδηχτώ απο το παράθυρο! Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χρόνο ξόδεψα για να στήσω και να φωτογραφίσω τα γατάκια...Και εσένα σε ευχαριστώ γιατί με την ειλιρίνεια σου με βοηθάς να γίνομαι καλύτερη ;)
υγ3:Κέλλυ όπως βλέπεις άρχισα να δουλεύω την τσόχα και πάλι...είδες δεν ξενύχτησες τσάμπα :D

Μεγάλη Εβδομάδα

Όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια ο Θεός γελάει...Τελικά η Μεγάλη βδομάδα μπορεί να ξεπηδήσει οποιαδήποτε στιγμή ακόμα και μήνες πριν το Πάσχα. Κάπως έτσι ήταν η περασμένη εβδομάδα για μένα. Μεγάλη Δευτέρα βούλωσε το αυτί μου αλλά δεν έδωσα σημασία είπα απο το κρύωμα είναι θα περάσει. Μεγάλη Τρίτη δεν άντεξα και πήγα στον γιατρό. Αντιβιώση σταγόνες και αποφραξη επιτέλους του αυτιού με εκείνο το συμπαθητικό εργαλειάκι. Μεγάλη Τετάρτη το αυτί ξαναβούλωσε αλλά και πάλι δεν ανησύχησα είπα αφού το είδε ο γιατρός η ακοή μου δεν κινδυνεύει... Μεγάλη Πέμπτη άρχισε ο πόνος και το χίονι τι κρίμα που δεν μπορούσα να το απολαύσω όσο ήθελα. Δεύτερη επίσκεψη στο γιατρό δεύτερη ανεπιτυχής (αυτή τη φορά) προσπάθεια αποφραξης δεύτερος γύρος φαρμάκων...Υπομονή είπε ο γιατρός θα επανέλθει απο μόνο του μην το πολυπειράζουμε και το κάνουμε χειρότερα. Η διάθεση χάλια, οι υποχρεώσεις πολλές, τα πάντα έξω απο το παραθυρο κάτασπρα. Μεγάλη Παρασκεύη και η κορύφωση του δράματος το αυτί εντελώς κουφό, το κρύωμα σε επάνοδο ταξίδι για υποχρεώσεις στο πρόγραμμα που δεν έπαιρνε αναβολή. Κρύο, ταλαιπωρία, βουητό και σιωπή. Μεγάλο Σάββατο πρωί η ώρα να κλείσω λογαριασμούς με το παρελθόν μου. Το εφηβικό μου δωμάτιο έπρεπε να αδειάσει και εγώ έπρεπε να αξιολογήσω αναμνήσεις και αναμνηστικά 32 χρόνων. Άπειρες σακούλες σκουπιδιών γεμάτες αναμνήσεις στο πλησιέστερο κάδο όχι αυτόν της ανακύκλωσης μπορεί τα υλικά να ήταν ανακυκλώσιμα το ψυχολογικό φορτίο που κουβαλούσαν όμως δεν ήταν...Λίγες κούτες με εξαρτήσεις που δύσκολα κόβονται στο αυτοκίνητο. Το βουητό του κουφού αυτίου να γίνεται σκαλίζοντας παλιά αντικειμένα ήχοι απο τότε. Συγκίνηση, μελαγχολία, κάθαρση. Κυριακή του Πάσχα και το αυτί ξεβουλώνει απο μόνο του , πανηγυρισμοί και εορταστικές εκδηλώσεις στη μνήμη του παρελθόντος. Φόρεσα τον παλιό μου εαυτό και έκανα μια βόλτα στις παλιές μου συνήθειες. Επίσκεψη στον παζάρι του βιβλίου στην Κλαθμώνος, καφέ στο Γκάζι, κινηματογράφο σε αίθουσα παλαιού τύπου σε γαλλόφωνη ταινία. Δεύτερος γύρος συγκίνησης και ενδοσκόπησης χωρίς αυτή την φορά το βουλωμένο αυτί να χρεώνεται τις ψυχολογικές διακυμάνσεις...Δευτέρα του Πάσχα (σήμερα) νηφάλια πλέον απο τη "μέθη" της προηγούμενης μέρας προθάλαμος της καθημερινότητας που αχνοφαίνεται να πλησιάζει. Παράδοξη ανακούφιση για την επιστροφή στο σπίτι, παράδοξη νοσταλγία του βουλωμένου αυτιού στο άκουσμα των τηλεοπτικών ειδήσεων...

Κάπως έτσι πέρασαν οι προηγούμενες μέρες γιαυτό και χάθηκα...Ίσως η γραφή μου στην συγκεκριμένη ανάρτηση να είναι λίγο ασυνάρτητη και διαφορετική απο συνήθως αλλά προτίμησα αυτό το τηλεγραφικό ύφος δεν ξέρω γιατί απλά έτσι μου έβγαινε. Με δυσκολία κρατήθηκα να γράφω "στόπ" μετά απο κάθε πρόταση.

Απο αύριο θα είμαι η γνωστή σας Πουκαρίνα και πάλι...
Σας αφήνω με μια φωτό. Παρά την ταλαιπωρία δεν μπορούσα να αρνηθώ στο μικρό χεράκι να αγγίξει το κατασπρο θαύμα...

Καλό βράδυ σε όλους!
υγ1: Ευδοκία μου σε ευχαριστώ απο καρδίας που επέλεξες τα κουτάκια μου! Το νέο ήταν ότι καλύτερο για να κλείσει ο κύκλος αυτής της περίεργης εβδομάδας για μένα...
υγ2: Διόνα μου σε ευχαριστώ για την τιμή που μου έκανες και μου έδωσε την ευκαιρία να πώ μερικά πράγματα για μένα και απο ένα άλλο βήμα εκτός αυτού του μπλόγκ μου.