Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012

WE CELEBRATE!!!!




Good morning everyone
Over at the 
we are holding our
annual month of card making!
We had such a fantastic response last year 
that we will do it every year!

October 6th is

 World Card Making Day

so in honour of this we will hold challenges all month

13 challenges in all
and 13 prizes 



of course it is a double celebration

as we celebrate
Get Creatives
2nd birthday!!



so come and join us in an hour 
10 am EEST
as we kick off with the first challenge
of our month of challenges




Καλημέρα!!
Καλώς ήρθατε στον ετήσιο μήνα
δημιουργίας καρτών
του Get Creative!

 Είχαμε τέτοια φανταστική ανταπόκριση πέρσυ
που θα το κάνουμε πλέον κάθε χρόνο!


Στις 6 Οκτωβρίου είναι η

 Παγκόσμια Ημέρα Δημιουργίας Καρτών

και για να την τιμήσουμε θα έχουμε προκλήσεις όλο τον μήνα

συνολικά 13 προκλήσιες
και 13 βραβεία 



Φυσικά η γιορτή είναι διπλή
καθώς γιορτάζουμε
2α γενέθλια του
Get Creative!!






Ελάτε λοιπόν μαζί μας σε μία ώρα

στις 10 πμ ώρα Ελλάδας
καθώς θα ξεκινήσουμε με την πρώτη πρόκληση
για αυτόν τον μήνα γεμάτο προκλήσεις.

Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2012

Ζωγραφίζω μπας και χαλαρώσω....

Απο τα σχόλια της προηγούμενης ανάρτησης ένοιωσα, η αλήθεια είναι, μια ανακούφιση... δεν είμαι μόνη μου! Είμαστε πολλές μαμάδες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης χιχι.

Φυσικά το έργο "προσαρμογή" ακόμα παίζεται και απ ότι φαίνεται είναι μεγάλη επιτυχία και οι αίθουσες θα το παίζουν για πολλά ακόμα βράδυα... ο δε μικρός πάει για Όσκαρ γκρίνιας!!! Αφού χτές τον φώναζα "Βασιλάκη" και μου λεεί με απορία μυξοκλαίγοντας μα μαμά Δημήτρη με λένε...και του λέω κακώς παιδί μου σε βγάλαμε Δημητράκη, Βασιλάκη έπρεπε απο τον Βασιλάκη Καϊλα! Το παιδί βεβαίως βεβαίως δεν έπιασε το black humor της ξενυχτισμένης μάνας και συνέχισε ακάθεκτος.

Για να εκτονώσω λοιπόν κάπως όλη αυτή τη συσσωρευμένη υπερένταση των τελευταίων ημερών  κατέβηκα στην υπόγα βούτηξα τον πρώτο καμβά που βρήκα μπροστά μου και εκτονώθηκα! Δυστυχώς ο πρώτος καμβάς που βρήκα ήταν ενάς μεγαλούτσικος και με δυσκόλεψε λιγάκι. Παρα ήταν μεγάλη επιφάνεια για μένα που ακόμα ψάχνομαι πάνω στο θέμα. Λίγο θες η κούραση , λίγο η διάσταση του καμβά το τελικό αποτέλεσμα δεν με ικανοποιήσε αυτή τη φορά. Δεν πειράζει όμως, τουλάχιστον ένοιωσα πιο χαλαρή και ας μην τον κρεμάσω σε κάποιο τοίχο του κυρίως σπιτίου (αυτό το υπόγειο χριστέ μου έχει γίνει τσίρκουλο με όλες τις αποτυχημένες μου προσπάθειες χαχα)

Ιδού λοιπόν τι έφτιαξα:







 και μια σε φυσικό περιβάλλον για να καταλάβετε λιγάκι διαστάσεις...


Αυτά για σήμερα, ευχηθείτε μου να κοιμηθούμε συνεχόμενα απόψε ;) γιατί θα φτιάξω και άλλες παρόμοιες πατάτες χιχι.
Καλό απόγευμα σε όλους!!!

Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012

Σφουγγαρίζοντας την σκάλα...

Με την δεύτερη, ή μήπως την τρίτη....κούπα καφέ τα χέρια τρέχουν πάνω στο πληκτρολόγιο. Ο κιμάς με γλυκοκοιτάζει πάνω από τον πάγκο την κουζίνας περιμένοντας να τον κάνω κεφτεδάκια αλλά τον αγνοώ επιδεικτικά! Είναι αδύνατο να κάνω το οτιδήποτε πρέπει να γράψω γιατί αλλιώς θα κάνω μπάμ...

Πρώτο σκαλί... σφουγγαρίζοντας πριν δέκα λεπτά.... ένας αφηγητής ακούγεται μέσα στο κεφάλι μου..."σφουγγάριζε και το μυαλό της έτρεχε 100στάρι"
Δεύτερο σκαλί ....κάποιος να πάρει αυτή την ηλίθια νταντά που παίζει κατακαιρούς στο Σκαι και να την ενημερώσει πως κάθε παιδί είναι διαφορετικό! Ναι το ξέρω πως είναι λάθος να παίρνεις το παιδί στο κρεβάτι σου αλλά το έκανα το λάθος και τώρα???? Ήρθε το σάββατο το καινούριο του κρεββάτι και ο συνδυασμός των τακτικών της με ένα ελαφρύ συνάχι με έχουν κάνει σμπαράλια.."¨οσες φορές και αν σηκωθεί το ξαναβάζουμε χωρίς να του μιλάμε" μα.....ιες! Τα παιδία εκείνα ήταν άραγε τόσο ετοιμόλογα όσο το δικό μου που την 20 φορά έρχεται στο δωμάτιο και με το δάχτυλο σηκωμένο σου λέει "Μανούλα μια συζήτηση θέλω να κάνουμε εξήγησε μου γιατί δεν πρέπει να κοιμάμαι μαζί σας χωρίς να φωνάξεις...δεν με αγαπάτε πια γιαυτό????" Και ας μου πει κάποιος πως εξηγείς σε ένα τρίχρονο την έννοια του ιδιωτικού χώρου! Ε δεν άντεξα λύγισα και ας ήταν περασμένες μία και εξηγούσα μία ώρα μπας και καταλάβει...Αποτέλεσμα όλο το υπόλοιπο βράδυ εκείνος να φωνάζει από το κρεββάτι του μαμά και εγώ από το δικό μου παρούσα λες και ήμασταν φαντάροι και παίζαμε σκοπιά γερμανικό νούμερο!
Τρίτο σκαλί...πολλές οι αλλαγές για ένα τρίχρονο τελικά μαζεμένες πιπίλα, πάνα, παιδικός, κρεββάτι εδώ εγώ 33χρονο είμαι και δεν την παλεύω πλέον πόσο μάλλον εκείνος!
Τέταρτο σκαλί...ευτυχώς η σκάλα είναι σκουρόχρωμη και πασαλείβω αντί να καθαρίζω...
Πέμπτο σκαλί... πωπω ίδια η μάνα μου έχω γίνει πρέπει να το προσέξω αυτό!!!
Έκτο-Έβδομο- Όγδοο σκαλί στο βουβό μέσα στο μυαλό της μόνο μια μελωδία πλέον τριγυρίζει....
Ένατο σκαλί και οι φωνές επιστρέφουν ..τα μαλλιά μου αλήθεια θα προλάβω να τα βάψω σήμερα ή θα υιοθετήσω πλέον οριστικά το λουκ Αυτιά???Άρε πατέρα με τα γονίδια σου!
Δέκατο σκαλί...'Αραγε έκανα καλά που τον έστειλα σήμερα σχολείο με το συνάχι??? Λες να γυρίσει πιο χάλια???
Εντέκατο σκαλί....μα καλά κατάληψη έχει κάνει ο μικρός στο μυαλό μου...σκέψου κάτι άλλο βρε άνθρωπε ξεκόλλα επιτέλους σφουγγάριζε και σκέψου κάτι άλλο...
Δωδέκατο σκαλί...πρέπει να προλάβω το ταχυδρομείο ανοιχτό οπωσδήποτε σήμερα να στείλω το πακέτο...
Δεκατοτρίτο σκαλί....τα κεφτεδάκια να τα βάλω στο φούρνο ή να τα τηγανίσω? πωπω δεν την αντέχω την τηγανίλα μέτα..
Δεακατοτέταρτο σκαλί...ξεκόλλα είπαμε δεν είναι η ζωή σου πια μόνο ο μικρός και το σπίτι μπορεί το σώμα σου να το έχουν σε αποκλειστικότητα μην τους χαρίζεις έτσι απλόχερα και το μυαλό σου!!!!
Δεκατοπέμπτο σκαλί....ααα όλα αυτά πρέπει να τα κάνω ανάρτηση έτσι θα αποκτήσουν και μια δημιουργική χροιά!
Δεκατοέκτο σκαλί...μπα άσε καλύτερα θα το διαβάσει και κανένας άντρας και θα πει από μέσα του περίοδο έχει αυτή και μας πρήζει...
Δεκατοέβδομο σκαλί....από την άλλη μάλλον μόνο γυναίκες θα το διαβάσουν και στην τελική τελική χέστηκα τι θα σκεφτούν οι άντρες...ας σφουγγαρίσουν εκείνοι την σκάλα και ας γράψουν και εκείνοι τι σκέφτονται σφουγγαρίζοντας!
Δεκατοόγδοο σκαλί και τελευταίο.... και εγώ τώρα υποτίθεται ότι σφουγγάρισα??? Πωπω ευτυχώς που η σκάλα είναι σκούρα και δεν φαίνεται!

Ο κιμάς συνεχίζει το απροκάλυπτο φλέρτ...ή ώρα κοντεύει δέκα και μισή...Η κούπα με τον καφέ σαν να άδειασε και πάλι. Μάλλον θα υποκύψω στον κιμά...Τουλάχιστον είχα σήμερα δεκαπέντε λεπτά δικά μου ολόδικα μου κάτι είναι και αυτό!