Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

An englishman in New York

Κάπως έτσι ένοιωθα όταν πρωτοαποφάσισα να ζήσω πλέον μόνιμα στην επαρχία... Μετά απο 30 ολόκληρα χρόνια που έζησα στην πρωτεύουσα το να αλλάξω τελείως τρόπο ζωής στάθηκε παραπάνω απο δύσκολο. Για πολύ καιρό μου έλειπε ο Πειραιάς που γεννήθηκα και μεγάλωσα και μαζί με αυτόν μου έλειπαν οι φίλοι μου, η οικογένεια μου, οι συνήθειες μου...Δεν λέω ίσως να είναι απο τα πιο βρωμερά λιμάνια του κόσμου αλλά εγώ τον λατρεύω. Λατρεύω να περπατάω στην Σωτήρος και να χαζεύω τις βιτρίνες, να πίνω καφέ στην Μαρίνα Ζέας χαζεύοντας την θάλασσα,να πίνω ουζάκι στην Δραπετσώνα, να πηγαίνω σινεμά στο μικρούλη Χάι Λάφ που κάποιο φεγγάρι είχε μια αίθουσα που χωρούσαν μόλις 20άτομα! Για μένα μέχρι και πρίν πέντε χρόνια επαρχία σήμαινε διακοπές, εκδρομή, ανάσα απο το καυσαέριο της πόλης! Άκουγα στις ειδήσεις για τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι κάτοικοι της και δεν με άγγιζαν ιδιαίτερα. Αγρότες ήταν για μένα οι ηλιοκαμμένοι κύριοι που έκλειναν τους δρόμους. Χωράφια αυτές οι απέραντες πράσινες εκτάσεις που έβλεπα μέσα απο το παράθυρο του αυτοκινήτου. Κοτούλες κατσικάκια και κουνελάκια αυτά τα χαριτωμένα ζωάκια που η πλησιέστερη επαφή μου ήταν στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο στο τμήμα των οικόσιτων. Φανταστείτε λοιπόν πώς άλλαξε η κοσμοθεωρία μου όταν αποφάσισα να ζήσω ανάμεσα σε όλα αυτά...Τα τελευταία 5 χρόνια που ζώ εδώ έχω μάθει πολλά πράγματα που ούτε τα φανταζόμουν. Όλες αυτές οι πράσινες εκτάσεις δεν είναι πάντα πράσινες αλλάζουν χρώμα ανάλογα την εποχή και κάθε φορά που αλλάζουν χρώμα αλλάζει και το άρωμα στον αέρα! Απο τις καλλιέργειες και τις γεωργικές δουλειές καταλαβαίνεις τι μήνας είναι και ο αγαπημένος μου είναι το τέλος Σεπτεμβρίου που μαζεύουν το βαμβάκι και γεμίζουν οι δρόμοι λευκές μπαλίτσες που σου δίνουν την αίσθηση πως έχει χιονίσει! Οι αγρότες είναι ηλιοκαμμένοι όχι απο το σολάριουμ που κάνουν αλλά γιατί η γή τους ζητάει αποκλειστικότητα το καλοκαίρι και τους αφήνει να ξεκουραστούν τον χειμώνα που ξεκουράζεται και εκείνη! Οι κοτούλες, τα κατσικάκια και τα κουνελάκια θέλουν πολύ περιποιήση και αγάπη γιατί μόνο έτσι σου δίνουν όλα τα πολύτιμα αγαθά τους αυτά που στο σούπερ μάρκετ τα βλέπεις μέσα στις συσκευασίες και δεν μπορείς να διανοηθείς καν τον κόπο και την αγωνία που κρύβουν πίσω τους. Οι ντομάτες όταν τις κόβεις απο το κήπο σου μυρίζουν "ντοματίλα" και θες να τις φας χωρίς καν να βάλεις αλάτι ή λάδι!
Δεν ξέρω αν εγώ θα μπορέσω να ξεπεράσω ποτέ τα κατάλοιπα και τα βιώματα που μου δημιουργήθηκαν απο τη ζωή μου στην πόλη. Δεν ξέρω αν θα καταφέρω ποτέ να μην τσαντίζομαι που το μοναδικό θερινό σινεμά της περιοχής φέρνει μόνο τις πιο εμπορικές ταινίες, που για να πάρω ένα δώρο θέλω όπωσδηποτε να κατεβώ Αθήνα, που τα βιβλιοπωλεία έχουν τα βασικά και δεν μυρίζουν όπως τα βιβλιοπωλεία της Αθήνας, που τις Κυριακές το μεσημέρι δεν βρίσκεις ούτε ένα μαγαζί ανοιχτό για να φάς έξω, που όλοι ξέρουν όλους με λεπτομέρειες για την ζωή τους...Αυτό που ξέρω είναι πως χαίρομαι που ο γίος μου μεγαλώνει χρησιμοποιώντας και τις 5 αισθήσεις του στο έπακρο,πιάνοντας το χώμα...τρώγοντας φρέσκα φρούτα και λαχανικά...μυρίζοντας γιασεμί το καλοκαιράκι....βλέποντας τα αστέρια πεντακάθαρα στο βραδινό ουρανό... ακούγοντας τον κόκορα του γείτονα κάθε πρωί...
Τώρα που σας γράφω απο το παράθυρο μου βλέπω ένα καταπράσινο χωράφι τριφύλλι και γελάω σκεφτόμενη την κουβέντα τη αδελφή μου της μικρής που όταν ήρθε πρώτη φορά σπίτι είπε γεμάτη έκσταση καλά έχεις και θέα το γκαζόν....
Μου λείπει ο Πειραιάς μου...η φασαρία του...η βρώμα του...το καυσαέριο του...ακόμα και η κίνηση του αλλά νομίζω πως μετά απο 5 χρόνια άρχισα επιτέλους να δημιουργώ δεσμούς και με τον καινούριο μου τόπο. Χτές το βράδυ μια ακριδούλα στάθηκε δίπλα μου στο μπαλκόνι και δεν έτρεξα έντρομη να κρυφτώ...εσείς τι λέτε αυτό δεν είναι δείγμα εγκλιματισμού???
Συγνώμη αν σας ζάλισα αλλά σήμερα είχα όρεξη για κουβέντα. Θα μπορούσα να γράφω ώρες.
Σας αφήνω με μια καρτούλα που έφτιαξα χτές (τελευταία πειραματίζομαι σε διάφορα....)και πολλές ευχές για ένα όμορφο Σαββατοκύριακο.


9 σχόλια:

  1. Ιωάννα μου καλημέρα! Σε καταλαβαίνω πολύ! Πραγματικά είναι μια δύσκολη επιλογή αυτή που κάνετε αλλά νομίζω ότι για πολλούς λ΄όγους αξίζει στην εποχή μας. Οι πόλεις έχουν γίνει πια πολύ απάνθρωπες για τα μικρά παιδάκια και επηρεάζουν τρομερά την υγεία της ψυχής μας (ας αφήσουμε την άλλη...) Η καρτούλα είναι τέλεια! Μ' αρέσει πολύ η σφραγίδα και τα χρώματα που χρησιμοποίησες! Μας φτιάχνει τη διάθεση η νεραϊδούλα σου. Χαιρετισμούς σην ακριδούλα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ιωάννα εγώ πιστεύω οτι είσαι πολύ τυχερή που ζείς στην επαρχία και έχεις όλα αυτά τα καλά που μας περιγράφεις και εφόσον φαντάζομαι έχετε εξασφαλίσει ένα καλό βιοτικό επίπεδο. Και είναι και το παιδάκι σου τυχερό που θα μεγαλώσει κοντά στη φύση!
    Δυστυχώς για πολλούς ζωή στην επαρχία σημαίνει ανεργία - θα μου πείς τις εποχές που ζούμε και που είναι που έχει δουλειές; Μάλλον ο κόσμος θα αρχίσει να γυρίζει στα χωριά του σιγά σιγά! Βέβαια όλοι σε ξέρουν και σε κουτσομπολεύουν... αλλά άν δεν δίνεις σημασία νομίζω κανείς δε θα σε ενοχλεί.
    Απο την άλλη στην Αθήνα δεν ξέρεις ούτε τον διπλανό σου και μάλλον ο καθένας θέλει την ησυχία του με αποτέλεσμα να μη σου καίγεται καρφί για κανέναν...
    Εγώ μένω σε ένα προάστιο της Αθήνας που απο το πρωί μέχρι το βράδυ δε σε αφήνουν να ησυχάσεις απο το θόρυβο. Το βράδυ ακούς τη βοή των αυτοκινήτων αντί να ακούς κανένα τριζόνι, καμμιά κουκουβάγια, κανένα κουνάβι... Εγώ θέλω πολύ να ζήσω κάποια στιγμή στην επαρχία, άμα έχω ίντερνετ δεν με ενοχλεί να μην έχει μαγαζιά και να αγοράζω online. Και τώρα για να κατέβω στο κέντρο της Αθήνας να ψωνίσω είναι πιο πολύ αγγαρεία παρά ευχαρίστηση τόσο απο πλευράς χρόνου αλλά και δεν είναι και η πιο ευχάριστη ατμόσφαιρα στο κέντρο της Αθήνας γενικότερα. Τέλος πάντων δεν έχει και μεγάλη διαφορά να μένεις στα προάστια της Αθήνας ή στο κέντρο πέραν της αυξημένης εγκληματικότητας στο κέντρο.

    Η καρτούλα σου είναι πολύ όμορφη, ωραίος συνδυασμός χαρτιών και το γκλιτεράτο αστεράκι πολύ γλυκούλι.
    Μου αρέσει που πάντα βάζεις και τα γενικά σου σχόλια στις ανρτήσεις σου.
    Sorry για το μεγάλο post αλλά με άγγιξε το θέμα :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. νομιζω με τον οιστρο της συγγραφης ειχες και τον καλυτερο οιστρο για δημιουργια, την λατρευω την καρτουλα μπορω να πω μου αρεσει πιο πολυ απο ολες που εχω δει μεχρι τωρα, συνεχως βελτιωνεσαι, εισαι φοβερη ιωαννακι μου οχι μονο στην δημιουργια των καρτων κτλ αλλα και στην δημιουργια της ψυχης, χαιρομαι παρα πολυ που σε εχω γνωρισει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Puccarina μου γλυκιά μπράβο σου που προσαρμόστηκες και μιλάς με τόσο όμορφα λόγια για την επαρχία!!!Αυτά που γράφεις εγώ τα ζω κάθε μέρα.Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην επαρχία και εδώ μεγαλώνω τα παιδιά μου!Οι γονείς μου αγρότες έχω μάθει από μικρή να δουλεύω τη γη και να απολαμβάνω τους καρπούς της.Έχεις δίκιο όταν λες ότι οι ντομάτες μυρίζουν "ντοματίλα" όταν είναι από τον κήπο σου!!Είσαι τυχερή που ζεις εκεί και που το παιδί σου μεγαλώνει κοντά στη φύση!!!Να είστε πάντα καλά και πάντα χαίρομαι να σε διαβάζω!!

    Η καρτούλα σου είναι από τις καλύτερες που έχεις φτιάξει!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Na είσαι καλά, εσύ και οι δικοί σου, και να ευγνωμονείς το θεό που ζείς στη φύση. Όπως έγιναν οι πόλεις τώρα, όλοι σκεφτόμαστε να φύγούμε αγάπη μου, δεν ζεις πλέον στην πόλη!!! απ' ότι ήξερες, τώρα πολύ χειρότερα πράγματα συμβαίνουν, σίγουρα τα ακούς, αλλά άλλο να τα ζείς!!!δεν μπορώ να επεκταθώ... καταλαβαίνεις... φιλάκια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Παλαιοτερα δεν θα το σκεφτομουν ποτε να φυγω απο Αθηνα για επαρχια, πλεον δεν θα με πειραζε..αλλα σε καταλαβαινω...Εγω βεβαια εχω φυγει χρονια απο Ελλαδα οποτε ισως η επαρχια μου φαινεται και ρομαντικη....Παντως τωρα που εχω ερθει για λιγες διακοπες στην Κρητη σχεδον ζηλευω οσους μενουν εδω...Εγω γυριζω στην Ουγκαντα σε 3 εβδομαδες...ουφ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ιωάννα μου, νομίζω ότι το να ζεις στην επαρχία σε απελευθερώνει και σε κάνει να ακολουθείς άλλους ρυθμούς κι όχι τους απάνθρωπους της πόλης. Άσε που για τα παιδιά είναι καλύτερα και μεγαλώνουν πιο ήρεμα. Βέβαια, υπάρχουν και τα μειονεκτήματα αλλά το ότι είσαι κοντά στη φύση νομίζω ότι είναι υπέροχο! Σου το λέω γιατί κι εγώ ζω σε προάστειο που έχει μόνον μονοκατοικίες και πολύ πράσινο και το λατρεύω έστω κι αν χρειάζεται να παίρνω το αυτοκίνητο για να ψωνίσω το παραμικρό. Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. I can imagine how difficult it is for you, a city girl now living in the country!
    I think people only live in the big cities because they have to so as to survive!
    I also think the greatest gift you are giving your gorgeous son is that of a life amongst nature.
    Congrats to you for sticking it out!
    Your card is super cute!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. αχ αχ αχ... Βέρα Αθηναία κι εγώ, γεννήθηκα και μεγάλωσα στο κέντρο της Αθήνας... και τα τελευταία τρία χρόνια όλο και πιο έντονα σκέφτομαι να μπορούσα να φύγω στην επαρχία. Πλέον κάθε απόδραση εκτός Αθηνών συνοδεύεται από μία μόνιμη σκέψη του αν πιστεύω ότι θα μπορούσα να μείνω στο μέρος που επισκέπτομαι... Πιστεύω ότι είσαι τυχερή, και ακόμα περισσότερο ο γιος σου που όντως μεγαλώνει σε μακράν καλύτερες συνθήκες! Όσο για την καρτούλα σου, πανέμορφη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλιαστε: