5x5...

Όχι δεν πρόκειται για διαστάσεις ούτε για ποδοσφαιράκι αλλά για ένα παιχνιδάκι που με κάλεσε η Alex (σε ευχαριστώ κοριτσάκι που με παίζεις...) να παίξω και επιτέλους βρήκα την απαιτούμενη ησυχία για να το κάνω. Οι όροι απλοί πρέπει να γράψω πέντε πράγματα που αγαπάω στο blogging και 5 που μισώ...Και επειδή μια αναποδιά την έχω θα ξεκινήσω πρώτα απο τα αρνητικά και μετά θα περάσω στα θετικά.

Μισώ λοιπόν:
1) που επειδή είμαι παντελώς άσχετη με τους κώδικες τις περισσότερες φορές δεν μπορώ να δώσω στην ανάρτηση μου την μορφή που θέλω. Βάζω μια φωτό και όταν κάνω το λάθος να την μετακινήσω αλλάζει όλη η δομή της ανάρτησης...Αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές να κάνω να φτιάξω μια ανάρτηση περισσότερο απ' όσο μου πήρε να φτιάξω το αντικείμενο της ανάρτησης.
2) Φυσικά την λεκτική επαλήθευση που απ' ότι διαβάζω όλους τους εκνευρίζει. Δίνω βεβαιώς βεβαίως άφεση σε όσους την έχουν γιατί μπορεί πολύ απλά να μην ξέρουν να την βγάλουν και εγώ που γράφω δεν είμαι 100% σίγουρη πως την έχω απενεργοποιήσει.
3)Τα υπερβολικά gadget στα μπλόγκ που και πάλι καταλαβαίνω πως είναι μεγάλος πειρασμός το να τα βάλεις.
4)Ένας συγκεκριμένος τύπος αρχειοθέτησης ετικετών που δυσκολεύομαι και να τον περιγράψω. Θέλω όταν πρωτογνωρίζω ένα μπλόγκ να μπορώ να περιηγηθώ εύκολα σε αυτό και όχι να ψάχνω στα τυφλά.
5)Τέλος κάτι για το οποίο θα ζητήσω προκαταβολικά συγνώμη σε όσους το κάνουν αλλά απο την αρχή μου έχει κάτσει στραβά...Οι αγγλικές αναρτήσεις απο Έλληνες που ζούν στην Ελλάδα και τα ελληνικά τους είναι άπταιστα. Ξέρω πως μια αγγλική ανάρτηση μπορεί να γίνει παγκοσμίως κατανοητή και αυτός μάλλον είναι ο λόγος που γίνετε. Επίσης ξέρω πως η Ελλάδα είναι λιγάκι πίσω σε ότι αφορά Scrapbooking καθώς και άλλες τεχνικές και πως οι Έλληνες δημιουργοί θέλουν να δημιουργήσουν επικοινωνία με χώρες όπως οι Η.Π.Α. και η Αγγλία που έχουν μεγαλύτερη παράδοση πάνω στο θέμα. Σκέφτηκα και εγώ να γράψω στα αγγλικά ,δεν το κρύβω, αλλά για ένα περίεργο λόγο το ένοιωθα λάθος. Να ξεκαθαρίσω πως δεν με κουράζουν οι αγγλικές αναρτήσεις τις διαβάζω το ίδιο ευχάριστα με τις ελληνικές απλά μου φαίνεται κάπως περίεργο. Όσο περίεργο θα μου φαινόταν να πήγαινα να δώ αρχαία τραγωδία και οι έλληνες ηθοποιοί να μιλούσαν αγγλικά. Και πάλι συγνώμη ελπίζω να μην στεναχωρώ κανένα με τις αμπελο-φιλοσοφίες μου.

Αγαπάω:
1)Που καθημερινά γνωρίζω όλο και περισσότερους ανθρώπους που έχουν το ίδιο μέσω ψυχοθεραπείας με μένα, τη δημιουργία...Μέσα απο την οθόνη του υπολογιστή μου συναντάω μικρούς καλλιτέχνες που με εκπλήσσουν με την δημιουργικότητα, τη φαντασία και την ευρηματικότητα των κατασκευών τους.
2)Που παρότι δεν έχω συναντήσει κανένα σας απο κοντά και δεν γνωρίζω των περισσοτέρων σας την όψη εγώ έχω σχηματίσει μέσα απο τις δημιουργίες σας μια εικόνα για στοιχεία του χαρακτήρα σας και κάθε φορά που διαβάζω μια νέα ανάρτηση σας νοιώθω όλο και πιο δικούς μου ανθρώπους.
3)Τη δοτικότητα που μας χαρακτηρίζει σαν λαό άλλωστε (γιαυτό χρωστάμε και παντού χιχι) και την φιλοξενία. Λατρεύω που όλοι έχουν την πρόθεση να μοιραστούν κάτι που έμαθαν και ανεβάζουν tutorial με οδηγίες, λατρεύω που όλοι συντρέχουν να απαντήσουν σε μια απορία με ότι πληροφορία κατέχουν.
4) Φυσικά τα σχόλια! Με ανυπομονησία κάθε φορά που μπαίνω περιμένω να δώ αν υπάρχει κάποιο καινούριο. Δεν είναι ανάγκη να είναι πάντα επιβράβευσης όλα τα σχόλια ακόμα και τα αρνητικά για μένα είναι χρήσιμα σου δίνουν κίνητρο να βελτιωθείς και να τελειοποιηθείς.
5)Και τέλος οι προκλήσεις και τα παιχνιδάκια. Ειδικά οι προκλήσεις μπορούν να με κρατήσουν ξάγρυπνη να προσπαθώ να φανταστώ τι θα φτιάξω.

Κανονικά εγώ πρέπει να καλέσω πέντε άτομα να πάιξουν και αυτά πειράζει όμως που εγώ θέλω να καλέσω όλους όσους διαβάσουν αυτή την ανάρτηση???

Ευχές για ένα όμορφο χειμωνιάτικο, επιτέλους ,απόγευμα σε όλους με δύο καρτούλες που έφτιαξα με το καινούριο μηχανηματάκι μου. Η τσιγγούνα φοβάμαι να χρησιμοποιήσω τα όμορφα χαρτιά μου (μην τυχόν τα χαλάσω με τις δοκιμές) γιαυτό και βγήκαν λίγο φτωχούλες.

Kusudama

Σίγουρα ο τίτλος της ανάρτηση θα σας φάνηκε τελείως άγνωστος και δικαιολογημένα μιας και πρόκειται για μια ιαπωνική λέξη. Η σύνθεση αυτής της λέξης προέρχεται απο την λέξη "κουσούρι" που σημαίνει φάρμακο και "ταμα" που σημαίνει μπάλα. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για τις χάρτινες μπάλες που συνθέτονται απο πολλά μικρά επιμέρους κομμάτια χαρτιού με την χρήση σπάγγου ή κόλλας και αν και όπως έχουμε ήδη πεί στην τεχνική οριγκάμι δεν χρησιμοποιούμε κόλλα η ψαλίδι η κατασκευή μιας kusudama ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια των οριγκάμι. Πρόκειται για μια αρχαία ιαπωνική τεχνική που εικάζεται πως ξεκίνησε με την χρήση πραγματικών λουλουδιών και στην συνέχεια εξελίχθηκε στην χρήση χάρτινων. Πατώντας σε μια μηχανή αναζήτησης στο ιντερνετ την λέξη kusudama θα ξετρελαθείτε με την ποικίλια τέτοιων μπαλών και σίγουρα θα γοητευτείτε απο την πολυπλοκότητα της σύνθεσης τους. Άνεκαθεν λάτρευα αυτές τις μπάλες αλλά πάντα ανέβαλα να φτιάξω μία. Ακόμα και εμένα που η τεχνική των οριγκάμι μου είναι αρκετά οικεία μια τέτοια σύνθεση με τρόμαζε. Όταν διάβασα για την πρόκληση του Δεκεμβρίου στο Crafty Croppers gr η εικόνα μιας τέτοιας μπάλας μου ήρθε αυτόματα στο μυαλό. Τί άλλο θα μπορούσα να φτιάξω αποκλειστικά με υλικά scrapbooking για στολίδι του Χριστουγεννιάτικου δέντρου απο μια τέτοια μπάλα. Έτσι το πήρα απόφαση και ξεκίνησα την προσπάθεια μου. Επέλεξα ουδέτερα χαρτιά για να μπορώ να την στολίσω στο σπίτι μου όλο το χρόνο (όταν διαβάσετε τις οδηγίες θα καταλάβετε το γιατί) οπλίστηκα με υπομονή και πείσμα και μετά απο αρκετές ώρες τα κατάφερα.
Αν και στο διαδίκτυο υπάρχουν οδηγίες για αυτή την κατασκευή αποφάσισα να σας δείξω και εγώ με φωτογραφίες βήμα βήμα πως φτιάχνουμε μια τέτοια μπάλα. Αν και ήθελα πολύ να γράψω δίπλα στις φωτό και οδηγίες στάθηκε αδύνατο μιας και μόλις πήγαινα να γράψω κάτι δίπλα στην φωτογραφία οι άλλες φωτογραφίες πήγαιναν όπου ήθελαν. Και επειδή με τους κώδικες δεν τα πάω καλά είπα να αφήσω τις φωτό να μιλήσουν για μένα. Αν κάποιος θέλει διευκρινύσεις για κάτι μπορεί να με ρωτήσει θα χαρώ να του απαντήσω.

Για να φτιάξετε μια τέτοια μπαλίτσα χρειάζεστε 60 (!!!) τετράγωνα χαρτιά και λίγη υγρή κόλλα. Το χρώμα των χαρτιών και η διάσταση τους θα καθορίσουν την εμφάνιση και το μέγεθος της μπάλας. 5 πέταλα σχηματίζουν ένα άνθος συνολικά θα φτιάξετε 12 άνθη. Τα 12 άνθη θα ενωθούν μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο ώστε και τα πέντε πέταλα του κάθε άνθους να είναι κολλημένα με άλλα δύο πέταλα κάποιου γειτονικού άνθους ελπίζω η φωτογραφία να εξηγεί καλύτερα αυτό που προσπαθώ να περιγράψω.


Με αυτη τη Kusudama λοιπόν συμμετέχω στην πρόκληση του Δεκεμβρίου του

Crafty Croppers gr καθώς και στο διαγωνισμό της Ανεραίδας για την καλύτερη χριστουγεννιάτικη κατασκευή.

Καλή διασκέδαση και καλή μας βδομάδα!

Ήρθε!!!!

Θα με ρωτήσετε ποιός ήρθε...
Μα ποιός άλλος ο Άγιος Βασίλης, ίσως λίγο νωρίτερα απο το κανονικό όχι πάνω σε έλκηθρο αλλά με φορτηγάκι ντυμένος στα κόκκινα (μιας και το χρωμα της συγκεκριμένης ταχυμεταφορικής είναι το κόκκινο!!!) λίγο νεότερος φορτωμένος με μια τεράστια κούτα. Πριν δύο μέρες χτύπησε το κουδούνι μου και πίσω απο την πόρτα κρυβόταν το αντικείμενο του πόθου μου. Φυσικά δεν εννοώ τον courier αλλά αυτό που κρατούσε στα χέρια του. Και ναι δηλώνω πλέον περήφανα κάτοχος ενός ολοκαίνουριου Cricut Expression δώρο του αντρούλη μου για τα γενέθλια μου, τη γιορτή μου και τα Χριστούγεννα. Απο τη λαχτάρα μου μόνο με τα δόντια δεν έκοψα τις άπειρες ταινιές με τις οποίες το είχαν δέσει. Σαν μικρό παιδί άστραψαν τα μάτια μου μόλις το αντίκρυσα η χαρά μου όμως δεν κράτησε για πολύ...Επειδή εκτός απο μένα στο σπίτι υπάρχει και ένα πραγματικό παιδάκι μόλις το εντόπισε ο γιός μου ξετρελάθηκε και βάλθηκε να θέλει να πατήσει κάθε κουμπάκι. Σε χρόνο dt το ξαναέβαλα στο κουτί του χωρίς να παίξω μαζί του ελπίζοντας να κοιμηθεί ο μικρός σύντομα για να το ξανα ανοίξω. Δύο μέρες τώρα ο μικρός παραφυλάει και μόλις κάνω να ανοίξω την κούτα παρατάει κάθε παιχνίδι και έρχεται κοντά να δεί τι το μαγικό έχει αυτό το χαζόκουτο που τόσο λατρεύει η μαμά του. Κατάφερα αργά την νύχτα (κάνει και θόρυβο το γλυκό μου) να κάνω μια ανιχνευτική προσπάθεια αλλά ομολογώ πώς ακόμα δεν το έχω χαρεί όσο θα ήθελα. Η αλήθεια είναι πως απο το λίγο που το μελέτησα έχει άπειρες δυνατότητες που θα μου πάρουν χρόνο να εξερευνήσω , είναι αρκετά μεγάλο σε όγκο πράγμα που σημαίνει πως μέχρι την μετακόμιση θα μπαινοβγαίνει στην κούτα του, και πολύ πιο εύκολο στην χρήση απο όσο φανταζόμουν.

Για πρώτη προσπάθεια έφτιαξα στα γρήγορα μια καρτούλα και το φακελάκι της και όταν λέω γρήγορα εννοώ πολύ γρήγορα! Παράλληλα τις τελευταίες μέρες έφτιαξα δύο γούρια του 2011 ( και μετά σου λένε να μην πιστεύεις στα γούρια...) και ένα κρεμαστό για το λαιμό που χρωστούσα σε μια φίλη εδώ και μήνες. Το αλουμίνιο μαζί με το χαρτί και την τσόχα είναι απο τις μεγαλύτερες αγάπες μου και ας με παιδεύει όταν το δουλεύω. Για να φτιάξω το κοριτσάκι και το σπιτάκι που βλέπετε στις φωταγραφίες διακινδύνεψα την σωματική μου ακεραιότητα και κυρίως τα δαχτυλάκια μου αλλά το αποτέλεσμα με έκανε να ξεχάσω την κάθε δυσκολία. Ώρες ώρες σκέφτομαι πως ίσως το ότι ασχολούμε με ότι μου τραβήξει το ενδιαφέρον να με κάνει μέτρια σε όλα χωρίς συγκεκριμένη ταυτότητα αλλά τι να κάνω που μ αρέσει να πειραματίζομαι συνέχεια??? Καλό μήνα λοιπόν σε όλους με μια ευχή ας κάνει λίγο κρύο επιτέλους! Ξέρω πως τα πιο τετράγωνα μυαλά λένε πως αυτό το παρατεταμένο φθινόπωρο κάνει καλό στην τσέπη μας αλλά εμένα που το μυαλό μου είναι ολοστρόγγυλο πειράζει που θέλω λευκά Χριστούγεννα?