Έρχονται οι απόκριες

Και μετά τα Χριστούγεννα τι ακολουθεί??? Μα τι άλλο απο τις απόκριες! Στους περισσότερους γνωστούς μου οι απόκριες δεν αρέσουν σε μένα όμως αρέσουν πολύ (όχι τόσο όσο τα Χριστούγεννα βεβαίως βεβαίως) Αφού μαράζι το είχα παιδάκι που τα γενεθλιά μου δεν ήταν μέσα στις απόκριες για να κάνω μασκέ πάρτυ.

Σαν ενήλικας δεν τις διασκεδάζω όσο θα ήθελα ίσως γιατί οι απόκριες είναι για τα παιδάκια και όχι για τριαντάχρονες γαϊδαρες σαν εμένα. Ευτυχώς που έκανα τον γίο μου και πλέον εκτονώνομαι σε εκείνον. Ένα θα σας πώ πέρσυ τέτοια εποχή ήταν 7 μηνών παιδάκι και φόρεσε 3! στολές. Φέτος ακόμα δεν έχω αποφασίσει τι θα τον ντύσω αν και το δουλεύω εδώ και κάποιες μέρες στο μυαλό μου.

Πριν ντύσω λοιπόν το αγοράκι μου αποφάσισα να ντύσω τις κουκουβαγίτσες μου αποκριάτικα. Για την ακρίβεια μέσα στις γιορτές έφτιαξα τρείς κουκουβαγίτσες για τρία διαφορετικά άτομα και προσπάθησα να τους δώσω ένα ρόλο που να ταιριάζει στους παραλήπτες τους. Έτσι προέκυψαν η κουκουβαγίτσα-μαγισσούλα (για τη νεραϊδοφιλενάδα pink dreamer) η κουκουβαγίτσα-χίππυ (για την σκραποφιλενάδα Alex) και η κουκουβαγίτσα-μπαλαρίνα (για την μικρούλα Ναταλίτσα που είναι μια κανονική μπαλαρινούλα). Οι δύο πρώτες έχουν ήδη φτάσει στους προορισμούς τους η δε τρίτη βρήκε λίγη εναέρια κίνηση και θα πετάξει την άλλη εβδομάδα προς τον παραλήπτη της...

Και επειδή μετά το ασπρόμαυρο άλμπουμ αποζητούσα κάτι χρωματιστό απεγνωσμένα έφτιαξα ένα καδράκι για την μουντή και ασχημούλικη ντουλάπα που έχω στη δουλειά. Με πηλό έφτιαξα μια Kokeshi Doll ( ο Θεός να την κάνει...) την έβαψα με ακρυλικά χρώματα και την κόλλησα σε ένα καμβαδάκι που διακόσμησα με χαρτιά και λουλουδάκια. Έτσι πλέον η ντουλάπα μου έγινε κάπως πιο ανθρώπινη και πιο προσωπική. Ελπίζω να σας αρέσουν ;)

Black and White

Επιτέλους αναρρώσαμε πλήρως και η ζωή μας ξαναμπήκε σε κανόνικους ρυθμούς...Μου είχαν λείψει απίστευτα τα χαρτιά και τα ψαλίδια μου αλλά και οι τόσο όμορφες αναρτήσεις των άλλων μπλόγκ που μου κρατούν συντροφιά τον ελεύθερο χρόνο μου. Ζητώ συγνώμη που έχασα για λίγο επαφή και υπόσχομαι να επανέλθω δριμύτερη!

Εδώ και πολύ καιρό ανάμεσα στα υλικά μου περιφερόντουσαν κάτι ασπρόμαυρα χαρτιά που είχα παραγγείλει σε ένα απο τα καταναλωτικά μου όργια. Εγώ απο κατασκευής μου είμαι πολύχρωμος άνθρωπος, λατρεύω τα χρώματα σε βαθμό υπερβολής (θα το έχετε καταλάβει ήδη αυτό όμως). Γιαυτό και πάντα έβαζα στην άκρη τα ασπρόμαυρα χαρτιά μου και επέλεγα τα χρωματιστά. Επειδή όμως στην οικογένεια μου έχουμε και ένα λάτρη του ασπρόμαυρου (επίσης σε βαθμό υπερβολής!!!) αποφάσισα να φτιάξω ένα μίνι άλμπουμ "total black and white" αφενός για να πιάσουν τόπο και αυτά τα κακόμοιρα χαρτάκια αφετέρου για φιλοξενήσει τις φωτογραφίες απο ένα προσεχές ταξίδι στο Βερολίνο. Ναι αδελφάκι μου καλά κατάλαβες για σένα είναι αυτό το αλμπουμάκι...

Η βάση για αυτό το άλμπουμ είναι απλοί φάκελοι αλληλογραφίας που ντύθηκαν εξολοκλήρου με χαρτιά. Στο youtube μπορείτε να βρείτε σχετικό tutorial. Tα εξώφυλλα είναι απο χοντρό χαρτόνι και το μοναδικό χρώμα είναι το λευκό και το μαύρο. Το καλό με αυτού του τύπου άλμπουμ είναι πως δημιουργούνται άπειρες τσεπούλες για tags και φωτογραφίες το κακό πως απαιτεί πολύ δουλειά τόσο για να κατασκευαστεί όσο και για να διακοσμηθεί (αλλά αυτό μάλλον ισχύει για όλα τα μίνι.) 100% δεν το έχω ολοκληρώσει θέλει ακόμα δουλίτσα στην εσωτερική διακόσμηση.

Οι φωτογραφίες το αδικούν τρομερά απο κοντά είναι πολύ πιο όμορφο. Όσο και αν προσπαθούσα όμως να βγάλω καλύτερες στάθηκε αδύνατο. Μάλλον τα ασπρομαυρα αντικείμενα απαιτούν δεξιοτέχνη φωτογράφο... Με καθόλου ασπρόμαυρη διάθεση καλοσορίζω το 2011 με το δεύτερο μου μίνι άλμπουμ και ελπίζω να ακολουθήσουν πολλά πολλά ακόμα!

"Κλειστό" λόγω ίωσης

Το 2011 μας βρήκε να αγκαλιαζόμαστε και να φιλιόμαστε με τις συναχωμένες μύτες μας να τρέχουν ποτάμι... Όχι ότι καλύτερο για την αρχή μιας καινούριας χρονιάς. Μάνα και γιός ανταγωνιζόμαστε ποιός θα χαλάσει περισσότερα χαρτομάντιλα. Το ένα μου αυτί είναι εντελώς "κουφό" (ευτυχώς όχι και του μικρού) και όλη την μέρα παίζω την πινακωτή! Αλλά καλά να πάθω αφού αποχαιρέτισα το 2010 με στενάχωρη ανάρτηση έπρεπε να υποδεχτώ το 2011 με στενάχωρη ανάρτηση επίσης έτσι για να τιμωρηθώ. "New year's resolution" που θα έλεγε και η Μπρίτζετ Τζόουνς "always look on the bright side of life" που λένε και οι Μόντυ Παίθονς! Καλή Χρονιά σε όλους!!!



(να ναι καλά η φίλη μου η Alex που μου πε πως να το βάλω το τραγουδάκι...)