"Τα πειστήρια" του εγκλήματος

Τα χαρτάκια γράφτηκαν... Μπήκαν στο γυάλινο βαζάκι...
Και το Drimitraiser έκανε όλη τη δουλειά!






















Όπως θα καταλάβατε βρήκα καλώδιο! Η διαφάνεια κατοχυρώθηκε χιχι.
υγ: Συγνώμη που όλα είναι σκοτεινά αλλά οι λήψεις έγιναν βραδάκι.
Καληνύχτα.

Μανιτάρια Και Πιγκουίνοι σημειώσατε x

Τελικά μάλλον στην προηγούμενη ζωή ήμουν στρουμφάκι. Ποιό ακριβώς ακόμα δεν έχω καταλήξει αλλά για να μ αρέσουν τόσο τα μανιτάρια σίγουρα στρουμφάκι ήμουν. Μ αρέσουν ζωγραφιστά, κεντημένα, πλευρώτους στη σχάρα με μπαλσάμικο , γεμιστά και σκεφτείται πως πρόκειται απλά για το ορατό σημείο μυκήτων...Λατρεύω εκτός απο τη γεύση τους και το σχήμα τους καθώς και το γεγονός πως στην εικονογράφηση των περισσοτέρων παιδικών παραμυθιών τα μαγεμένα δάση πάντα μα πάντα έχουν μανιτάρια.

Τις τσόχες μου τις είχα αφήσει τελευταία λίγο παραπονεμένες και ζητούσαν απεγνωσμένα να τους δώσω λίγη σημασία. Μπήκα και εγώ στο ίντερνετ και άρχισα τις βόλτες για να δώ τι καινούριο να φτιάξω με αυτές. Ώσπου έπεσα πάνω σε αυτό το γλυκούλικο τσαντάκι για τις κάρτες με το πανέμορφο μανιταράκι και πλεόν ήξερα τι θα προσπαθούσα να φτιάξω. Ομολογώ πως δύο τεινά υπάρχουν ή εγώ όσο εξασκούμε στο ράψιμο αντιμετωπίζω με μεγαλύτερη ευκολία τις διάφορες ιδέες που συναντώ ή αυτό το τσαντάκι ήταν πραγματικά ευκολότερο απο τα μανιταράκια και τις κουκουβαγίτσες που έχω ήδη φτιάξει.

Και επειδή τελευταία έχω ξεφύγει λιγάκι απο το γιορτινό κλίμα επανήλθα στην τάξη φτιάχνοντας και ένα πιγκουινάκι για το δέντρο. Κλείνοντας να σας πω και ένα ανέκδοτο να γελάσετε λιγάκι. Μια καλή μου φίλη που την συνάντησα πρόσφατα και που παρακολουθεί σιωπηλά το μπλόγκ μου είπε "δεν φτιάχνεις βρε και καμία φουστίτσα ή κανένα φορεματάκι που είναι και πιο χρήσιμα..." και όπως καταλαβαίνετε λύθηκα στο γέλιο. Το οτι έκανα δύο τρείς βελονιές δεν με κάνει και σχεδιάστρια μόδας εδώ καλά καλά δεν έχω ραπτομηχανή που και να είχα δεν θα ήξερα να την δουλέψω. Άσε που μια ευθεία με δυσκολία καταφέρνω να ράψω. Στην καλύτερη των περιπτώσεων να ράψω κανένα μανιταράκι πάνω σε καμία έτοιμη φούστα που τώρα που το ξανασκέφτομαι δεν είναι και κακή ιδέα...Αρκεί να μην είναι η φούστα ακριβή και κλαίω μετά τα ευρώ μου.

Καληνύχτα σε όλους.

And the winners are....

Όχι δεν το ξέχασα απλά είχα τεχνικά προβλήματα... Η κλήρωση έγινε κανονικά όπως είχα υποσχεθεί χτές. Για την κλήρωση χρησιμοποιήθηκαν τα πιό σύγχρονα μέσα. Τύφλα να έχει το "randomiser" εγώ χρησιμοποιήσα το "Dimitraiser" και αν έχετε απορία τι ακριβώς είναι αυτό να σας πώ πως πρόκειται για το δικό μου μέσω τυχαίας επιλογής το γίο μου...Ετοίμασα με χαρά τα χαρτάκια με τους συμμετέχοντες, έβγαλα φωτογραφίες (με το κινητό γιατί την ψηφιακή την είχα ξεχάσει στη δουλειά...) τράβηξα βιντεάκι με τη διαδικασία και ενώ ήμουν πανέτοιμη να μεταφέρω τις φωτογραφίες απο το κινητό στον υπολογιστή για να φτιάξω την ανάρτηση ο μικρός μου "terminator" κατάφερε να κάνει το θαύμα του... μου χάλασε το καλώδιο μεταφοράς δεδομένων!!! Σήμερα όλο το πρωί πάλευα να το επαναφέρω αλλά άνθρακας ο θυσαυρός. Ευτυχώς το κινητό μου είναι πολύ κοινό και ελπίζω σύντομα να βρώ ένα καλώδιο για να μπορέσω να ανεβάσω τις φωτό και το βιντεάκι...Παρόλαυτα εγώ τις δύο νικήτριες θα τις ανακοινώσω για να μου στείλουν τα στοιχεία τους μήπως και προλάβω να στείλω τα δωράκια πριν τα Χριστούγεννα. Οι δύο λοιπόν κοπέλες που ο Δημητράκης επέλεξε τυχαία είναι η Λία και η Εvangelia!!!Παρακαλώ και τις δύο κοπέλες να επικοινωνήσουν μαζί μου στο puccarina79@gmail.com στέλνοντας μου τα στοιχεία τους καθώς και πως προτιμούν να φτιάξω την τσόχινη κουκλίτσα που κέρδισαν (καρφίτσα, κρεμαστό, μπρελόκ ή ότι άλλο μπορούν να φανταστούν...) Σε όλους όσους τώρα κατάφερα να παρασύρω σε αυτό το παιχνιδάκι και έγραψαν ένα γράμμα μεγάλο η μικρό στον Άγιο Βασίλη θέλω να πώ ένα μεγάλο ευχαριστώ που ξαναέγιναν για λίγο παιδιά και να ευχηθώ τα φετινά Χριστούγεννα να πραγματοποιήσουν κάθε ευχή τους!

Χτές έκλεισα τα 31 και αν παίζαμε χαρτιά σίγουρα θα κέρδιζα!!!Απο σήμερα μάλλον καίγομαι... Κάθε χρόνο στα γενέθλια μου κάνω πάντα την ίδια ευχή να χιονίσει τα Χριστούγεννα...Φέτος το χιόνι ήρθε νωρίτερα!!! Λίγο κράτησε αλλά ακόμα και αυτό το λίγο εμένα μου ήταν αρκετό. Και θα μου πέιτε τι εμμονή και αυτή με το χιόνι...Ϊσως να φταίει που το ιαπωνικό μου όνομα είναι yuki που σημαίνει χιόνι. Επειδή όμως είμαι άπληστη και παραδοσιακή την ευχή μου δεν την άλλαξα λέτε να κάνουμε και λευκά Χριστούγεννα??? Και ενώ το κρύο και η παγωνιά ήρθαν επιτέλους η τρελή σπιτονοικοκυρά μου αποφάσισε να μας αλλάξει αλουμίνια τώρα. Την Κυριακή το σπίτι μου θύμιζε ψυγείο γιαπί. Πάνω λοιπόν που προσπαθούσα αργά το βράδυ να βάλω σε τάξη τον χαμό που επικρατούσε έπεσα για ακόμα μια φορά πάνω στις κάρτες απο τα δώρα της βάφτιση του μικρού μου που με μια αδέξια κίνηση σκόρπισαν στο πάτωμα. Τότε ήταν που το πήρα επιτέλους απόφαση να φτιάξω ένα βιβλιαράκι για να τις κολλήσω μέσα. Είναι κρίμα τόσες γλυκές ευχές να είναι πεταμένες μέσα σε ένα άχαρο φάκελο και να κινδυνεύουν να παραπέσουν ή ακόμα και να χαθούν. Έβγαλα τα εργαλειά και τα χαρτιά μου και έφτιαξα ένα γρήγορο βιβλιαράκι με κενές σελίδες στο εσωτερικό όπου και κόλλησα τις καρτούλες. Για κούμπωμα χρησιμοποιήσα λίγο βέλκρο και σαν θέμα στο εξωφύλλου είχα τις μελισσούλες μιας και ο μικρός τον τελευταίο καιρό περνάει την φάση της μέλισσας (σ.σ γυρίζει συνεχώς γύρω μου σαν μελλισσάκι). Ελπίζω να σας αρέσει...

Καλό βράδυ σε όλους και επιφυλάσσομαι για το βιντεάκι και τις φωτογραφίες που αποδεικνύουν τη διαύγεια της διαδικασίας κλήρωσης ;)

Υγ: Και όλο σκεφτόμουν πως κάπου την είχα δεί την ιδέα για το βιβλιαράκι και δεν θυμόμουν που...Στο μπλόγκ της Μελένιας το είχα δει. Μελένια μου συγνώμη που δεν το έγραψα εξαρχής...