Μου τι δίνουν

...οι εκλογές!!! Σήμερα ανταγωνίζομαι τον γκρινιάρη απο το στρουμφοχωριό αλλά ειλικρινά η προεκλογική περίοδος με έχει κουράσει. Βαρέθηκα τις προεκλογικές συζητήσεις στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο, βαρέθηκα τα sms στο κινητό μου απο άσχετους πολιτευόμενους, μα εκείνο που έχω βαρεθεί περισσότερο είναι τα ψηφοδέλτια και τα διαφημιστικά υποψηφίων που ξεφυτρώνουν παντού, στη δουλειά , κάτω απο την πόρτα του σπιτιού μου, στους υαλοκαθαριστήρες του αυτοκινήτου μου, στα πεζοδρόμια κλπ κλπ. Πόση σπατάλη χαρτιού γίνεται κάθε φορά ολόκληρα δάση ξεκληρίζονται για την ικανοποιήση της ματαιοδοξία κάποιων ανθρώπων. Δεν λέω και εγώ χρησιμοποιώ χαρτιά αλλά προσπαθώ τουλάχιστον να τα κάνω κάτι όμορφο και όχι κάτι απόλυτα περιττό. Έτσι μου έρχεται αντί να ανακυκλώσω όλη αυτή την προεκλογική σαβούρα να φτιάξω κάτι απο πείσμα αλλά και τι να φτιάξω ίσως να την κάνω χαρτοπολτό (άραγε κάνει ?) η Ανεραίδα έχει στο μπλόγκ της μια υπέροχη κατασκευή με χαρτοπολτό. Σήμερα λοιπόν στα πλαίσια της προεκλογικής φρενύτιδας κατεβαίνω με μια πρόταση, αν όλοι αυτοί οι πολιτικοί επιμένουν να καταναλώνουν τεράστια ποσά χρήματος σε χαρτί (που να μην είχαμε και κρίση) ας τα δώσουν σε όλους εμάς τους ταλαίπωρους crafters που όπως και να το κάνουμε ξέρουμε να επενδύουμε καλύτερα στο χαρτί , ξέρουμε να το εκτιμούμε και μπορούμε και το μεταμορφώνουμε! Και επειδη για εμένα άχρηστο χαρτι δεν υπάρχει έφτιαξα δείγματα απο προσκλητήρια και κουτάκια για καραμελίτσες για παιδικά πάρτυ με κάτι ρετάλια χαρτιού που είχα και περιφερόντουσαν. Ρόζ για κοριτσάκια και γαλάζιο για αγοράκια κλασσικά και αγαπημένα χρώματα. Τέλος σε όλους όσους συμμερίζονται τον προεκλογικό εκνευρισμό μου ένα έχω να πώ υπομονή θα περάσει το σαββατοκύριακο και θα ηρεμήσουμε πάλι!

Μύρισαν Χριστούγεννα

Απο παιδί είχα τρέλα με τα Χριστούγεννα. Κάθε χρόνο ανυπομονώ όταν πλησιάζουν και μελαγχολώ όταν τελειώνουν. Μου αρέσουν τα πάντα απο τα κάλαντα, τα μελομακάρονα και τους κουραμπίεδες μέχρι και τα φωτάκια στα μπαλκόνια που όπως και να το κάνουμε είναι λιγάκι κιτσ. Το σπίτι μου κάθε χρόνο γεμίζει απο στολίδια και για όσο διαρκούν οι γιορτές τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια παίζουν στη διαπασών σχεδόν καθημερινα. Το μόνο που μου λείπει είναι το χιονάκι αλλά που θα πάει ο καλός θεούλης κάποια χρονιά θα μου το κάνει και αυτό το χατήρι.
Μπορεί να είναι μόλις τέλος Οκτωβρίου αλλά εμένα μου μύρισαν Χριστούγεννα και είναι να μην μου μυρίσουν...Πέρσυ και φέτος που έχω και το γίο μου κρύβομαι πίσω απο αυτόν και μπορώ και οργιάζω προφασιζόμενη εκείνον. Για το παιδί πρέπει να βάλουμε κανένα τραγουδάκι, για το παιδί πρέπει να στολίσουμε, για το παιδί πρέπει να φτιάξουμε κουραμπιέδες, για το παιδί πρέπει να ντυθείς Άγιος Βασίλης κλπ κλπ μόνο που δεν προσδιορίζω για ποιό παιδί το μεγάλο ή το μικρό. Φέτος με έπιασε νωρίς οφείλω να παραδεχτώ πράγμα που σημαίνει πως η κατάσταση μου κάθε χρόνο επιδεινώνεται. Για να μην στολίσω το σπίτι απο τώρα και με πάρουν για θεότρελη φώναξα την μικρή μου αδελφή να μου στολίσει λιγάκι το ηλεκτρονικό μου σπιτάκι δηλάδη το μπλογκ μου. Ευτυχώς που έχω και εκείνη και με βοηθάει να δίνω στο μπλόγκ μου την εικόνα που θέλω κάθε φορά. Βέβαια όπως και όταν είμασταν μικρές μου ξεκαθάρισε πως το ξεστόλισμα θα το κάνω μόνη μου αλλά προς στιγμή δεν με απασχολεί. Πολύ πολύ να το αφήσω στολισμένο για πάντα!
Επίσης φέτος αποφάσισα να φτιάξω χειροποιήτα στολιδάκια απο τσόχα και επειδή σκοπεύω να φτιάξω και κάποια για δωράκια είπα να ξεκινήσω απο τώρα. Στην πορεία διαπίστωσα πως καθόλου πρωτότυπο δεν ήταν αυτό που σκέφτηκα μιας και συνάντησα πολλούς που το κάνουν. Η τσόχα όμως έχει την ιδιαιτερότητα να είναι ένα εύκολο υλικό με πολλές δυνατότητες που κάθε φορά όσο ίδιο και αν προσπαθείς να φτιάξεις κάτι να βγαίνει μοναδικό και ξεχωριστό. Με ένα πακέτο τσόχας βασικών χρωμάτων (αυτό βρήκα μόνο στο συνοικιακό βιβλιοπωλείο) και ένα χαζο σετ ραπτικής ξεκίνησα να φτιάχνω και ομολογώ πως εθίστηκα και σε αυτό. Με το ράψιμο η σχέση μου δεν είναι πολύ καλή αλλά όπως είπα και πρίν η τσόχα ξέρει να συγχωρεί τους αρχάριους. Δεν ξέρω αν σας αρέσουν εγώ πάντως τα λάτρεψα και σκοπεύω να εξοπλιστώ και με άλλα χρώματα τσόχας για να φτιάξω και άλλα. Σας προτείνω να το δοκιμάσετε το μόνο που χρειάζεται είναι ένα πατρόν (που θα βρείτε εύκολα στο ιντερνετ), λίγα φύλλα τσόχας ,λίγο βαμβάκι ή ρύζι, κλωστές, βελόνες, κουμπάκια, κορδέλες και ότι άλλο βάλει ο νούς σας για τη διακόσμηση. Τα δικά μου πρώτα στολιδάκια είναι η "αμοιβή" της αδελφούλας μου που μου στόλισε το μπλόγκ...

Είναι να μην με πιάσει οίστρος!

Πάντα έτσι ήμουν όταν με έπιανε τρέλα για κάτι, πάθαινα εμμονή! Καθόλου υγιές δεν είναι αυτό βέβαια αλλά τι να κάνω αυτή είμαι και πλέον το έχω αποδεχτεί. Έχω ρίξει ξενύχτια να τελειώσω βιβλία των 300 σελίδων μέσα σε μια μέρα απλά επειδή με συνεπήραν, έχω χαλάσει όλες μου τις οικονομίες για να αγοράσω καλούπια όταν με είχε πιάσει η μανία να φτιάχνω μάσκες πορσελάνης, έχω φύγει μετά απο ένα κουραστικό 8 ώρο στη δουλειά και στο καπάκι 3 ώρο μάθημα Ιαπωνικών μέσα στην μαύρη νύχτα για να συναντήσω τον άντρα μου 100 χιλιόμετρα μακρυά για ένα καφέ και να γυρίσω (γιατί ήμουν καλό κορίτσι...) και πάλι σπίτι 2 το πρωί εργάσιμη μέρα. Πλέον η αλήθεια είναι συνεχίζω να ενθουσιάζομαι πάντα το ίδιο εύκολα με διάφορα πράγματα απλά προσπαθώ να το ελέγχω λιγάκι γιατί ουκ ολίγες φορές ο ενθουσιασμός μου έχει ξεφουσκώσει μετά απο λίγο καιρό σαν το μπαλόνι. Έχω υποσχεθεί στο εαυτό μου να δίνω κάποιο χρονικό διάστημα (ανάλογο της κάθε περίπτωσης) πρίν προλάβω να επενδύσω συναισθηματικά και οικονομικά στην καινούρια μου τρέλα. Στα πλαίσια αυτής μου της απόφασης κρατιέμαι με νύχια και με δόντια κυριολεκτικά για να μην κάνω υπερβολές στις αγορές μου σε υλικά (είναι και η ρημαδοκρίση στην μέση...) και ψάχνω οικονομικότερους τρόπους για να φτιάχνω διάφορα όπως ίσως έχετε ήδη καταλάβει ( πενία τέχνας κατεργάζεται!). Το αποτέλεσμα βεβαίως βεβαίως δεν είναι τόσο ποιοτικό όσο θα ήθελα αλλά εγώ με αυτό τον τρόπο τρέφω έστω και με πρόϊοντα light το δημιουργικό μου οίστρο. Ένα μπλογκ και μια δημιουργός που λατρεύω ότι φτιάχνει στο θέμα κάρτες είναι η Βίκυ και απο εκείνη εμπνεύστηκα την καρτούλα με την πεταλουδίτσα. Επειδή όμως μόνο μια καρτούλα δεν μου ήταν αρκετή έφτιαξα δύο ακόμα χρησιμοποιώντας digital χαρτιά και embelishments που κατέβασα απο εδώ . Η πρώτη μου Χριστουγενιάτικη κάρτα για φέτος δεν είναι τόσο λαμπερη όσο θα ήθελα αλλά είπα να μπώ σιγά σιγά και βαθμιαία στο γιορτινό κλίμα. Με αυτή μου την καρτούλα, αν και Οκτώβριος ακόμα, κυρρήσω την έναρξη της φετινής εορταστικής σεζόν για αυτό το μπλόγκ και αν όσο περνάνε οι μέρες αναρωτηθείτε γιατί δεν σας έχει πιάσει το Χριστουγενιάτικο πνεύμα ψάξτε το και εδώ μιας και προβλέπεται να γίνεται μόνιμος κάτοικος.