Το όχι αποκοιμήθηκε ...

στην αγκαλιά του ναί. Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό όταν διάβασα για την δεύτερη πρόκληση του Οκτωβρίου στο Crafty Cropers gr. Αυτός ο στίχος απο ένα τραγούδι του Λουδοβίκου των Ανωγείων και αποφάσισα να κάνω τον στίχο layout. Αυτή την φορά προσπάθησα να πατήσω λίγο περισσότερο πάνω σε κανόνες μιας και πληροφορήθηκα πως στο internet κυκλοφορούν έτοιμα sketch πάνω στα οποία μπορείς να δουλέψεις. Εκεί λοιπόν που έψαχνα το μάτι μου φωτογράφησε αυτό που χρησιμοποιήσα δυστυχώς όμως η μνήμη μου δεν συγκράτησε την σελίδα απο όπου το είδα και όσο και αν έψαξα δεν το ξαναβρήκα. Υπόσχομαι την επόμενη φορά που θα αντιγράψω layout να είμαι πιο συνεπής και να αναφέρω την πηγή. Βασική προϋπόθεση αυτής της πρόκλησης ήταν η χρήση λευκού και γαλάζιου αλλά και της λέξεως "όχι" με αφορμή την εθνική μας εορτή που έρχεται. Όλη η σύνθεση μου παραβγήκε γλυκανάλατη όταν την ξανακοίταξα αλλά είπαμε ακόμα "μπουσουλάω" πάνω στο τομέα layouts...Η αλήθεια είναι πως ίσως να έφταιγε και η ρομαντική μου διάθεση όταν την έφτιαχνα μιας και την έφτιαξα για να γιορτάσω και δημιουργικά την δεύτερη επαίτειο γάμου μου. Αφιερώνω λοιπόν τόσο το layout όσο και τους στίχους του τραγουδιού στον Πητέρ Πάν μου γιατί "Μακριά σου δεν αντέχω, κοντά σου δε μπορώ. Κοντά σου δεν αντέχω, μακριά σου δε μπορώ..." η όπως λένε και οι U2 with or without you i can't live....

Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Πρώτη εκτέλεση: Λουδοβίκος των Ανωγείων & Μαρία & Στέλλα Τζαννουδάκη ( Ντουέτο )

Ανάμεσα στο όχι
και στο κρυμμένο ναι
χάθηκε η ζωή μου
μεγάλε ουρανέ.

Δεν κρύβεται στη νύχτα
το άσπρο γιασεμί.
Λύγισε η αγάπη όταν είπες μη,
λύγισε η αγάπη όταν είπες μη.

Βγαίνω στον αέρα
με χάρτινο φτερό.
Μακριά σου δεν αντέχω,
κοντά σου δε μπορώ.
Κοντά σου δεν αντέχω,
μακριά σου δε μπορώ.

Χαμήλωσε τα φώτα
μεγάλε ουρανέ,
το όχι αποκοιμήθηκε
στην αγκαλιά του ναι,
το όχι αποκοιμήθηκε
στην αγκαλιά του ναι.

Πρώτη προσπάθεια....

Απο καιρό παρακολουθώ τις πολύ όμορφες συνθέσεις (layouts) που κάνουν διάφορες κοπέλες με πολύ θαυμασμό...Συνεχώς όμως ανέβαλα να προσπαθήσω να φτιάξω και εγώ μία. Ίσως η απειρία μου καθώς και η έλλειψη κατάλληλου εξοπλισμού και υλικών με αποθάρρυναν. Σήμερα όμως το πήρα απόφαση και έφτιαξα την πρώτη μου. Με αφορμή την πρόκληση της Ειρήνης στο Crafty Cropers gr αποφάσισα να δοκιμάσω και εγώ. Μάλιστα επειδή τελευταία ψάχνομαι λιγάκι πάνω στην τεχνική quilling είπα να χτυπήσω στο μπλέντερ τις δύο αυτές πρώτες μου προσπάθειες ελπίζοντας να βγεί κάτι καλό...Βασικό θέμα της πρόκλησης ήταν το φθινόπωρο και βασική προϋπόθεση η χρήση ενός φύλλου. Δεν μπορώ η αλήθεια είναι να αξιολογήσω η ίδια το αποτέλεσμα το μόνο που μπορώ να πώ είναι πως το διασκέδασα πολύ και σίγουρα θα ξαναπροσπαθήσω!

Σήμερα κλείνουμε με τον Πήτερ Πάν μου δύο χρόνια έγγαμου βίου...υπόσχομαι το επόμενο layout μου να είναι αφιερωμένο σε εκείνον και μόνο εκείνον!!! Σ αγαπάω γλυκέ μου και ας γκρινιάζω πότε πότε ήσουν είσαι και θα είσαι πάντα η πύλη μου στην χώρα των παραμυθιών και των ονείρων, ο οδηγός μου στην χώρα του Ποτέ Ποτέ...

Συναχωμένη ανάρτηση "αψού"

Ευτυχώς που το συνάχι δεν μεταδίδεται μέσα απο τις οθόνες του υπολογιστή...Βιάστηκα η καλή σου να εξυμνήσω τα καλά του φθινοπώρου ξεχνώντας τα κακά και αυτά αποφάσισαν να με επισκεφτούν. Δεν λέω καλές οι βροχούλες αλλά αυτή η αφόρητη υγρασία και οι απότομες εναλλαγές του καιρού είναι οι καλύτεροι φίλοι των μικροβίων και κατέπεκταση των ιώσεων...Πάρτυ κάνουν οι ιώσεις τις τελευταίες μέρες τουλάχιστον 10 γνωστοί μου είναι κρεβατωμένοι και ανάμεσα τους και εγώ...Αγκαλιά με τα χαρτομάντιλα μου με μια μύτη πιό κόκκινη και απο του Ρούντολφ αποφάσισα να ανεβάσω αυτά που έφτιαξα για ένα άλλο πάρτυ αυτό της μαμάς Ιωάννας και του μικρούλη γιού της που αρχές Νοεμβρίου γίνεται ενός!
Η αλήθεια είναι πως κουράστηκα αρκετά, το ψαλίδι μου πήρε φωτιά απο το κόψε κόψε (θυμίζοντας μου για ακόμα μια φορά πόσο απαραίτητο είναι για έναν crafter ένα αυτόματο μηχάνημα κοπής...) αλλά το αποτέλεσμα με αποζημιώσε.
Μαζί με την μαμα-Ιώαννα αποφασίσαμε να φτιάξουμε προσκλητήρια αυτοκινητάκια σε αποχρώσεις του γαλάζιου κλασσικές και διαχρονικές επιλογές έχω να πώ. (Το template για τα αμαξάκια το βρήκα εδώ )Το θέμα με τα δωράκια μας προβλημάτισε περισσότερο. Έπειτα απο πολύ σκέψη θεωρήσαμε πως παιδικά καδράκια για τα παιδικά δωματιάκια ήταν ότι έπρεπε. Κάθε καδράκι είναι διαφορετικό ντυμένο με ύφασμα και όλα τα διακοσμητικά είναι κομμένα απο τα χεράκια μου ακόμα και τα γραμματάκια (εκεί να δείτε πίκρα...). Η δε συσκευασία (το κουτάκι εννοώ) και αυτό μόνη μου το έφτιαξα απο χρωματιστά χαρτόνια. Θα μπορούσαμε να γράφαμε στο καθένα το όνομα του κάθε παιδιού οι καλεσμένοι όμως αυτού του πάρτυ θα είναι μικρούλικα αβάπτιστα μωράκια... έτσι περιοριστήκαμε να γράψουμε "my room".

Επειδή το συνάχι δεν με αφήνει να γράψω περισσότερα θα αφήσω τις φωτόγραφίες να μιλήσουν για μένα. Happy First Birthday μικρούλη μου να σε χαίρεται η μανούλα σου!


































































































































υγ: Οι φωτογραφίες δεν είναι πολύ καλές και τα αδικούν λιγάκι κυρίως στα χρώματα...και στα αμαξάκια δεν φαίνεται καθόλου το 3D effect που παιδεύτηκα τόσο να φτιάξω. Απο κοντά είναι πολύ πιο όμορφα...