Κυριακή 10 Ιουλίου 2011

Όχι που θα άντεχα....

Πάει τέλος είμαι "junkie". Χρειάζομαι επειγόντως απεξάρτηση απο το card making....Μου έχει γίνει τόσο μεγάλη ανάγκη που αυτή η κακομοίρα η κούτα με τα υλικά απο τα τόσα άνοιξε κλείσε στο τέλος δεν θα κλείνει. Δεν λέω έκανα πολλές δουλίτσες αυτή τη βδομάδα παράλληλα με τη δουλειά καθάρισα μάρμαρα...έκανα τζάμια...σκάλες...ντουλάπες και άλλα τέτοια ευχάριστα. Πράσινο σαπούνι, ξύδι για τα πλάκακια (το έμαθα και αυτό) και μπουκάλια καθαριστικό τζαμιών ήταν τα υλικά με τα οποία ασχολούμουν όλες τις τελευταίες μέρες. Χτες το βράδυ όμως δεν άντεξα άλλο...Παρότι τα χεράκια μου είχαν κουλαθεί εντελώς απο τις δουλειές με "έτρωγαν" να φτιάξω κάτι για την ακρίβεια μια καρτούλα για την πρώτη πρόκληση κάρτας του Get Creative. Πήρα μια βαθειά ανάσα και άνοιξα για πολλοστή φορά την κούτα ευχόμενη αυτά που θα χρειαζόμουν να είναι πάνω πάνω. Στα πολύ γρήγορα έφτιαξα μια καρτούλα που την είχα στήσει στο μυαλό μου την ώρα που έτριβα τα πλακάκια των καινούριων μπάνιων του σπιτιού. Ελπίζω το ότι η έμπνευση ήρθε μέσα σε μια τουαλέτα να μην επηρέασε και το αισθητικό αποτέλεσμα. Θέμα της πρόκλησης μια κάρτα με χρώματα πράσινο-κίτρινο-πορτοκαλί. Σας τη βάζω στα γρήγορα και τρέχω να συνέχισω με το πακετάρισμα.
ΥΓ ελπίζω να μην ξανακυλίσω και η επόμενη δημιουργία και ανάρτηση να είναι απο ένα εντελώς καινούριο περιβάλλον.

Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011

From Ocean Bottom

For the next three weeks i won't be able to post anyhting at all. I won't be able to create anything either...My programme is so full that i don't even want to think about it. The house i live now is full of still open boxes, my new house is full of dust and dirt and completely empty of furniture, and my mind is full of thoughts about all the things that have to be arranged...While other plan vacation i am planning the "moving". This summer is a peculiar summer for me and my family as we are all more tired and happy than ever before. We hope to visit a greek island in September to rest and swim as we need it but until then we have to be patient. So i want to wish to all of you to enjoy your summer vacation!
Few hours before i pack my papers and scissors i made a card to participate to the Monday challenge of Fantabulous Cricut only because i loved the water-theme. For this card i used once more the "Paper Dolls dress up" cartridge as the little mermaid was so sweet that i wanted so much to use it to one of my cards. The paper i used was so embellished that i only added some fishes and a wish tag. This paper was not one of my favorites but for the water themed project of the challenge i thought it was ideal. What do you think doesn't look like seabed???
I am also entering this card to the 61# challenge of Wee Memories as the theme for this challenge is summertime....http://www.blogger.com/img/blank.gif





See you soon my friends... although i won't be posting i will try to read your posts frequently ;)

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011

Your friendship warms my heart

Πριν απο ένα χρόνο παρά πέντε μέρες γεννήθηκε αυτό εδώ το blog. Απίστευτο μου φαίνεται πως πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος. Ποτέ μου δεν περίμενα πως θα με διάβαζε κάποιος. Το μπλόγκ αυτό το ξεκίνησα ένα βράδυ που δεν είχα τι να κάνω χωρίς να περιμένω ποτέ πως θα έφτανα ένα χρόνο μετά να έχω 176 αναγνώστες. Για πολύ καιρό οι μοναδικοί μου αναγνώστες ήταν κάποιοι φίλοι και φυσικά οι αδελφές μου. Όσο περνούσαν οι μήνες σιγά σιγά αυξανόντουσαν και κάθε φορά που αποκτούσα ακόμα έναν αναφωνούσα σαν την τρελή απο την χαρά μου.
Μέσα σε αυτόν τον ένα χρόνο έμαθα πολλά, γνώρισα πολλούς ανθρώπους, θαύμασα απίστευτες δημιουργίες άλλων, διάβασα ιστορίες άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο προσωπικές αλλά το κυριότερο ένοιωσα για πρώτη φορά στη ζωή μου να εντάσσομαι μέσα σε μια μικρή κοινότητα.Λόγω της διαφορετικότητας μου αντιμετώπισα απο πολύ μικρή τον κοινωνικό ρατσισμό που ακόμα και όταν το ξεπέρασα είχα πλέον μάθει να κρατάω άμυνες με αποτέλεσμα να δυσκολεύομαι απο μόνη μου να ενσωματωθώ. Ναι όσο περίεργο και αν σας φαίνεται ακόμα και σήμερα υπάρχουν κάποιοι που το διαφορετικό τους ενοχλεί. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα λόγια μιας καθηγήτριας μου στην τρίτη γυμνασίου που για να μου εξηγήσει τον λόγο που όλοι οι συμμαθητές μου εκτός απο μένα συμμετείχαν στην θεατρικη παράσταση του σχολείου μου είπε με απόλυτη φυσικότητα..."Ιωάννα ο Ξενόπουλος δεν είχε γράψει ρόλο για Γιαπωνέζες..." Κάτι τέτοια βέβαια με έμαθαν να είμαι δυνατή και να αντιμετωπίζω με χίουμορ όλα τα περίεργα που μου συμβαίνουν και πηγάζουν απο την καταγωγή μου. Και επειδή αυτή η ανάρτηση είναι μια χαρούμενη ανάρτηση θα σας εξιστορήσω ακόμα ένα περιστατικό που πραγματικά εμένα με έκανε να λυθώ στο γέλιο. Δεν ξέρω αν σας το έχω γράψει ποτέ αλλά η κυρίως εργασία μου είναι σε νοσοκομείο. Για την ακρίβεια είμαι τεχνολόγος ιατρικών εργαστηρίων. Ένα πρωί λοιπόν μαζί με μία συνάδελφο είμαστε στο δωματιάκι που κάνουμε αιμοληψίες. Εγώ ετοιμάζω τον πάγκο εργασίας και είμαι γυρισμένη πλάτη στην καρέκλα αιμοληψίας που κάθεται μια ηλικιωμένη κυρία. Η συνάδελφος ετοιμάζεται να της πάρει αίμα αλλά η σύριγγα αποδεικνύεται ελλαττωματική. "Γιατί?" ρωτάει με απορία η ηλικιωμένη κυρία τη συνάδελφο. "Ε δεν ξέρετε τώρα το δημόσιο για να κερδίσει χρήματα έχει πάρει κινέζικες σύριγγες μέχρι και κινέζους υπαλλήλους μας φέρανε..." της λέει. Εκείνη τη στιγμή γυρίζω εγώ γελώντας και η ηλικιωμένη κυρία παθαίνει εγκεφάλικο. Έπρεπε να βλέπατε το πρόσωπο της. Έκεινη την μέρα μαζί με τη συνάδελφο που έχει τρομερό χίουμορ και είναι μεγάλο πειραχτήρι γελάγαμε μέχρι δακρύων για το περιστατικό...
Επειδή μέχρι τις 6 Ιουλίου που είναι τα επίσημα γενέθλια του μπλόκ μου δεν ξέρω αν θα καταφέρω να κάνω άλλη ανάρτηση θέλω μέσα απο αυτή να πω σε όλους εσάς που με διαβάζετε ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα απο την καρδία μου! Τα σχόλια σας πάντα ομορφαίνουν την μέρα μου και περιμένω με αγωνία να τα διαβάσω...Ακόμα όμως και αν δεν είστε επίσημα αναγνώστες μου ή δεν έχετε αφήσει ποτέ σχόλιο εμένα μου αρκεί που κάνετε τον κόπο και περνάτε μια βολτίτσα απο εδώ.
Εύχομαι και ελπίζω ο δεύτερος χρόνος αυτού του μπλόκ να είναι περισσότερο δημιουργικός...
Καλό μήνα σε όλους!

Υγ1 Χρωστάω ένα "blog candy" για τα γενέθλια δεν το ξεχνάω απλά επιτρέψτε μου να τελειώσω με την μετακόμιση να τακτοποιηθώ και θα το οργανώσω. It's a promise!
Υγ2 Έφτιαξα και μια καρτούλα αφιερωμένη σε όλους εσάς! (την αφεντομουτσουνάρα μου αγνοείστε την χαχα...απλά ήθελα το ευχαριστώ να γίνει πιό προσωπικο ;))
Υγ3 Ένα ευχαριστώ και στην οικογένεια μου που με στηρίζει και μου "επιτρέπει" να ασχολούμε με αυτά που με ευχαριστούν...
Υγ4 Το χετε καταλάβει πως έχω "έρωτα" με τα υστερόγραφα ε????